Title: ไม่ชอบ..
Couple: CHANWOO x BOBBY
Rate: PG-13
Talk: มันไม่มีอะไรครับ แค่อยากแต่ง .. ฝอยว่างๆ ระวังแต่งฟิคอื่น #ทิ้งฟิคอื่นมาแต่งฟิคนี้
ผมไม่ชอบ.. เขาเลยจริงๆ ..
ผมไม่ชอบ.. ที่เขาทำเหมือนผมเป็นเด็ก
ผมไม่ชอบ.. ท่าทีที่ร่าเริงยิ้มให้ใครเขาไปทั่ว
ผมไม่ชอบ.. เขาที่มาแตะเนื้อต้องตัวผมเหมือนคนอื่น
ผมไม่ชอบ.. ตัวเองมากกว่าที่หงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นเขาทำแบบนี้
ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อเขาได้เพื่อนสนิทที่เขามาฝึกพร้อมกัน จินฮยอง.. หมอนั้นเอาแต่พูดว่า เขาดีอย่างนั้น เก่งแบบนี้ เท่แบบนู้น ให้ตายเถอะ ผมโคตรหมั่นไส้เลย แถมหมอนั่นยังเอารูปนู่นนี่ของเขามาให้ดู .. คนบ้าอะไร ตาก็ตี่ ยิ้มทีก็เห็นฟันยื่นๆ เวลายิ้มหน้าก็ยับๆ หล่อตรงไหน สู้ฮันบินฮยองก็ไม่ได้.. ทั้งเท่และเก่ง ความสามารถก็มีเยอะแยะ ผมอยากจะเป็นแบบเขาสักวันหนึ่ง
วันแรกที่ท่านประธานมาบอกข่าวว่าเราจะร่วมรายการแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ พวกเราทั้งคู่ทั้งตกใจและดีใจมากที่ได้รับโอกาสนั้น แถมยังจะได้ไปร่วมฝึกกับพวกฮยองจริงๆจัง แค่คิดผมก็ทั้งตื่นเต้นและพยายามฝึกซ้อมให้หนักยิ่งขึ้น แต่ไอ้เพื่อนตัวดีก็ยิ่งคงเพ้อถึงฮยองคนโปรดของหมอนั้นอยู่ได้.. อะไรจะเพ้อขนาดนั้น ก็แค่ได้เจอ ได้อยู่ด้วยกันเองเถอะ
วันแรกที่ผมได้เจอเขาตัวจริง เขาดูเป็นคนจริงจังกว่าที่ผมคิดเยอะ แต่ก็น่าหมั่นไส้อยู่ดีกับท่าทาไอ้ร่าเริงเกินจริง ทั้งที่ผมก็พอมองออกว่าเขาคงไม่โอเคกับผมและจินฮยอง ใครๆก็แสดงออกทั้งนั้นยกเว้นเขา ทำเป็นพูดดี ให้ตั้งใจ ให้ตายเหอะ ผมหงุดหงิดเขาจริงๆ
วันที่เราฝึกซ้อมด้วยกัน ทุกคนก็ดูหงุดหงิดที่พวกผมทำได้ไม่ดี ขนาดฮันบินฮยองยังไม่พอใจสุดๆ มีแต่เขาที่ไม่สนใจ ขนาดตอนกลับมานั่งดูพวกผมซ้อม เขายังไม่สนใจมองเท่าไหร่เลย คุยแต่กับดงฮยอกฮยอง.. มันยิ่งทำให้ผมต้องพยายามยิ่งขึ้น ผมไม่ได้ฝึกมานานอย่างใครๆ แต่ผมจะแสดงให้เห็นว่าผมตั้งใจมากเหมือนกัน
วันที่ฮงซอกฮยองเข้ามาวันแรก ทุกคนดูไม่โอเคเลยจริงๆ รวมทั้งผมด้วย ผมกลัว.. ผมไม่ได้ร้องเพลงเพราะแบบฮงซอกฮยอง ไม่ได้เต้นดีเหมือนฮยองทุกคน ผมตั้งใจฝึกตามที่ฮันบินฮยองสอนทุกอย่าง ฮันบินฮยองเคยพาผมไปแอบดูเขาซ้อมอยู่ครั้งหนึ่ง.. มันทำผมขนลุกจริงๆ .. เขามีเสน่ห์ทำให้คนมองละสายตาไปไม่ได้ ถ้าไม่ได้ฮันบินฮยองเรียกผมคงมองเขาอีกนาน ..
วันที่ผมได้มาอยู่ร่วมทีมกับเขา .. เขาดูไม่สนใจผมเลย ไม่ได้สอน ไม่ได้บอกวิธีว่าผมควรทำยังไง ผมไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงจนโดนครูดุ เขาก็ได้แต่ถอนหายใจใส่ผม บางทีจุนฮเวยังสนใจผมมากกว่าเขาเลย ผมเครียด ผมกดดันตัวเองจนร่างกายผมแย่ เขาเดินมาแตะตัวผม.. แต่ผมไม่ชอบ.. ไม่ชอบมือที่สัมผัสใครต่อใครแล้วมาสัมผัสผม ผมเลยเผลอปัดมือเขาทิ้ง.. แต่เขาก็ยังพาผมไปรพ.ชวนผมคุย แต่ผมกลับไม่อยากคุยกับเขาเลยจริงๆตอนนี้
วันที่ประกาศผล... ผมเป็นคนที่รอด แต่เขาดูไม่ยินดีกับผมเลยสักนิด เขามองแค่จุนฮเวเท่านั้น สำหรับเขา ผมก็แค่คนแปลกหน้าที่เขามาอยู่ร่วมกับเขา จะมีหรือไม่มีผมก็เท่านั้น ผมร้องไห้ เขาก็ไม่สนใจ แต่ถ้าเป็นคนอื่น เขาจะเดินเข้าไปกอดปลอบ เหอะ .. ผมกำลังรู้สึกอิจฉางั้นหรอ ?
วันสุดท้าย.. ที่ผมจะต้องเก็บของออกจากหอรอผลตัดใจ ผมก็ทบทวนความรู้สึกตัวเอง มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของผมและเขาแล้วก็ได้ ผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมรู้สึกกับเขามันคืออะไร ผมไม่ชอบที่เขาชอบกอดใครต่อใคร ขนาดแค่กอดลากับจินฮยองผมยังไม่พอใจเลย ผมไม่ชอบที่เขาจับหน้า จับมือ จับแขนคนอื่นแบบไม่คิดอะไร ไม่ชอบที่เขาดูแลและใส่ใจทุกคน ..
ผมต้องการให้เขาทำกับผมคนเดียว..
นั้นคือความคิดที่ผมทบทวนมาทั้งคืน ที่ผมไม่ชอบ ไม่พอใจเขา เพราะมันทับรอยคนอื่น .. ผมก็ยังเด็กจริงๆนั้นแหละนะ คิดอะไรไร้สาระ เอาเหอะ วันนี้วันสุดท้าย ผมจะกอดเขาเป็นครั้งสุดท้าย..
แต่แล้ว.. มันก็ไม่สุดท้าย ผมได้กลับมาฝึกอีกคน ได้กลับมาอยู่กับทุกคน ได้ขึ้นแสดงในเวทีที่ผมใฝ่ฝัน และได้อยู่ข้างๆเขา เขายังทำตัวเหมือนเดิมกับทุกคน ถึงผมจะไม่พอใจ แต่ตอนนี้ผมยอมให้เขาก่อนก็ได้ สักวัน ผมจะบอกและทำให้เขาเป็นของผมคนเดียว
ผมยอมให้เขาจับมือผมแล้วค่อยๆจับมือเขากับ ... สักวัน จีวอนฮยองต้องเป็นของผมคนเดียว
#Fin
ฝอยไปงั้น ไม่มีแก่นสาร อย่าหาอะไรจากผมเลยยยย ถถถถถถ แท็กพูดคุยได้ที่ #ฟิคบิบัน และแท็กฟิคเรื่องนี้ #ชานอูไม่ชอบ เอนจอยนะครับ ~
Couple: CHANWOO x BOBBY
Rate: PG-13
Talk: มันไม่มีอะไรครับ แค่อยากแต่ง .. ฝอยว่างๆ ระวังแต่งฟิคอื่น #ทิ้งฟิคอื่นมาแต่งฟิคนี้
ผมไม่ชอบ.. เขาเลยจริงๆ ..
ผมไม่ชอบ.. ที่เขาทำเหมือนผมเป็นเด็ก
ผมไม่ชอบ.. ท่าทีที่ร่าเริงยิ้มให้ใครเขาไปทั่ว
ผมไม่ชอบ.. เขาที่มาแตะเนื้อต้องตัวผมเหมือนคนอื่น
ผมไม่ชอบ.. ตัวเองมากกว่าที่หงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นเขาทำแบบนี้
ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อเขาได้เพื่อนสนิทที่เขามาฝึกพร้อมกัน จินฮยอง.. หมอนั้นเอาแต่พูดว่า เขาดีอย่างนั้น เก่งแบบนี้ เท่แบบนู้น ให้ตายเถอะ ผมโคตรหมั่นไส้เลย แถมหมอนั่นยังเอารูปนู่นนี่ของเขามาให้ดู .. คนบ้าอะไร ตาก็ตี่ ยิ้มทีก็เห็นฟันยื่นๆ เวลายิ้มหน้าก็ยับๆ หล่อตรงไหน สู้ฮันบินฮยองก็ไม่ได้.. ทั้งเท่และเก่ง ความสามารถก็มีเยอะแยะ ผมอยากจะเป็นแบบเขาสักวันหนึ่ง
วันแรกที่ท่านประธานมาบอกข่าวว่าเราจะร่วมรายการแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ พวกเราทั้งคู่ทั้งตกใจและดีใจมากที่ได้รับโอกาสนั้น แถมยังจะได้ไปร่วมฝึกกับพวกฮยองจริงๆจัง แค่คิดผมก็ทั้งตื่นเต้นและพยายามฝึกซ้อมให้หนักยิ่งขึ้น แต่ไอ้เพื่อนตัวดีก็ยิ่งคงเพ้อถึงฮยองคนโปรดของหมอนั้นอยู่ได้.. อะไรจะเพ้อขนาดนั้น ก็แค่ได้เจอ ได้อยู่ด้วยกันเองเถอะ
วันแรกที่ผมได้เจอเขาตัวจริง เขาดูเป็นคนจริงจังกว่าที่ผมคิดเยอะ แต่ก็น่าหมั่นไส้อยู่ดีกับท่าทาไอ้ร่าเริงเกินจริง ทั้งที่ผมก็พอมองออกว่าเขาคงไม่โอเคกับผมและจินฮยอง ใครๆก็แสดงออกทั้งนั้นยกเว้นเขา ทำเป็นพูดดี ให้ตั้งใจ ให้ตายเหอะ ผมหงุดหงิดเขาจริงๆ
วันที่เราฝึกซ้อมด้วยกัน ทุกคนก็ดูหงุดหงิดที่พวกผมทำได้ไม่ดี ขนาดฮันบินฮยองยังไม่พอใจสุดๆ มีแต่เขาที่ไม่สนใจ ขนาดตอนกลับมานั่งดูพวกผมซ้อม เขายังไม่สนใจมองเท่าไหร่เลย คุยแต่กับดงฮยอกฮยอง.. มันยิ่งทำให้ผมต้องพยายามยิ่งขึ้น ผมไม่ได้ฝึกมานานอย่างใครๆ แต่ผมจะแสดงให้เห็นว่าผมตั้งใจมากเหมือนกัน
วันที่ฮงซอกฮยองเข้ามาวันแรก ทุกคนดูไม่โอเคเลยจริงๆ รวมทั้งผมด้วย ผมกลัว.. ผมไม่ได้ร้องเพลงเพราะแบบฮงซอกฮยอง ไม่ได้เต้นดีเหมือนฮยองทุกคน ผมตั้งใจฝึกตามที่ฮันบินฮยองสอนทุกอย่าง ฮันบินฮยองเคยพาผมไปแอบดูเขาซ้อมอยู่ครั้งหนึ่ง.. มันทำผมขนลุกจริงๆ .. เขามีเสน่ห์ทำให้คนมองละสายตาไปไม่ได้ ถ้าไม่ได้ฮันบินฮยองเรียกผมคงมองเขาอีกนาน ..
วันที่ผมได้มาอยู่ร่วมทีมกับเขา .. เขาดูไม่สนใจผมเลย ไม่ได้สอน ไม่ได้บอกวิธีว่าผมควรทำยังไง ผมไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงจนโดนครูดุ เขาก็ได้แต่ถอนหายใจใส่ผม บางทีจุนฮเวยังสนใจผมมากกว่าเขาเลย ผมเครียด ผมกดดันตัวเองจนร่างกายผมแย่ เขาเดินมาแตะตัวผม.. แต่ผมไม่ชอบ.. ไม่ชอบมือที่สัมผัสใครต่อใครแล้วมาสัมผัสผม ผมเลยเผลอปัดมือเขาทิ้ง.. แต่เขาก็ยังพาผมไปรพ.ชวนผมคุย แต่ผมกลับไม่อยากคุยกับเขาเลยจริงๆตอนนี้
วันที่ประกาศผล... ผมเป็นคนที่รอด แต่เขาดูไม่ยินดีกับผมเลยสักนิด เขามองแค่จุนฮเวเท่านั้น สำหรับเขา ผมก็แค่คนแปลกหน้าที่เขามาอยู่ร่วมกับเขา จะมีหรือไม่มีผมก็เท่านั้น ผมร้องไห้ เขาก็ไม่สนใจ แต่ถ้าเป็นคนอื่น เขาจะเดินเข้าไปกอดปลอบ เหอะ .. ผมกำลังรู้สึกอิจฉางั้นหรอ ?
วันสุดท้าย.. ที่ผมจะต้องเก็บของออกจากหอรอผลตัดใจ ผมก็ทบทวนความรู้สึกตัวเอง มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของผมและเขาแล้วก็ได้ ผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมรู้สึกกับเขามันคืออะไร ผมไม่ชอบที่เขาชอบกอดใครต่อใคร ขนาดแค่กอดลากับจินฮยองผมยังไม่พอใจเลย ผมไม่ชอบที่เขาจับหน้า จับมือ จับแขนคนอื่นแบบไม่คิดอะไร ไม่ชอบที่เขาดูแลและใส่ใจทุกคน ..
ผมต้องการให้เขาทำกับผมคนเดียว..
นั้นคือความคิดที่ผมทบทวนมาทั้งคืน ที่ผมไม่ชอบ ไม่พอใจเขา เพราะมันทับรอยคนอื่น .. ผมก็ยังเด็กจริงๆนั้นแหละนะ คิดอะไรไร้สาระ เอาเหอะ วันนี้วันสุดท้าย ผมจะกอดเขาเป็นครั้งสุดท้าย..
แต่แล้ว.. มันก็ไม่สุดท้าย ผมได้กลับมาฝึกอีกคน ได้กลับมาอยู่กับทุกคน ได้ขึ้นแสดงในเวทีที่ผมใฝ่ฝัน และได้อยู่ข้างๆเขา เขายังทำตัวเหมือนเดิมกับทุกคน ถึงผมจะไม่พอใจ แต่ตอนนี้ผมยอมให้เขาก่อนก็ได้ สักวัน ผมจะบอกและทำให้เขาเป็นของผมคนเดียว
ผมยอมให้เขาจับมือผมแล้วค่อยๆจับมือเขากับ ... สักวัน จีวอนฮยองต้องเป็นของผมคนเดียว
#Fin
ฝอยไปงั้น ไม่มีแก่นสาร อย่าหาอะไรจากผมเลยยยย ถถถถถถ แท็กพูดคุยได้ที่ #ฟิคบิบัน และแท็กฟิคเรื่องนี้ #ชานอูไม่ชอบ เอนจอยนะครับ ~
